Alfred Davies (26). gwisg pêl droed o’r 1876, yn chwarae gyda phêl-droed hen arddull.

Ie, y cae ras ydyw. Nid oedd yn edrych yn union fel hyn yn 1876 – ond roedd Wrecsam yn y newyddion bryd hynny.  Yma, ychydig flynyddoedd yn ôl yn y fan hyn, daeth criw ohonom ynghyd yma a phenderfynu y dylem gael ein Clwb Cymdeithas Pêl-droed Wrecsam ein hunain.   Mae hynny’n ein gwneud y clwb pêl-droed hynaf yng Nghymru. Un o’r rhai hynaf yn y byd. Ac roeddwn yn falch iawn i chwarae i Wrecsam.   Wrth gwrs, nid oedd y gêm yn union yr un fath bryd hynny ag ydyw nawr.   Timau mwy weithiau.   Un ar bymtheg neu ddwy ar bymtheg ar bob ochr.   A’r pyst gôl wedi eu cysylltu â’i gilydd gan dâp.   Dim rhwyd na dim. Gemau cyfeillgar yn bennaf, y flwyddyn hon – yn erbyn Rhiwabon, Derwyddon Plas Madog, Croesoswallt, Gwirfoddolwyr y Frigâd Dân, Coleg Caer a’u tebyg.

Yna, eleni, cafodd ein tîm pêl-droed cenedlaethol Cymreig ein hunain – a Chymdeithas Pêl-droed Cymru ei sefydlu.   Cafodd ei wneud yn swyddogol yn y Wynnstay, yn y dref.  Gwych ynde? Ond dychmygwch fy syndod pan wnaethon nhw fy newis i – Alf Davies – i chwarae i Gymru.   Fi a fy ffrind arall o Wrecsam, Ed Cross.   Ac aethom draw i’r Alban i chwarae ein gêm ryngwladol gyntaf.  Iawn, wnaethon nhw ein curo ni’n racs. Colli’r gêm pedwar-dim. Ond byddwn ni’n gwneud yn well y tro nesaf.   A Chlwb Pêl-droed Wrecsam – dyna ydyn ni nawr, yn 1876.   Pwy a ŵyr, efallai rhyw ddiwrnod y byddwn yn ennill cwpan Cymru neu rywbeth hyd yn oed yn well.

Ond dyna ddigon amdanaf i. Beth amdanoch chi i gyd? Awydd ysgrifennu rhywbeth am ddyddiau cynnar pêl-droed Wrecsam?  Ynglŷn â 1876 yn y Cae Ras. Beth am gân dda i’n hannog ymlaen? Neu lun efallai? Oedden ni’n edrych yn ddoniol bryd hynny yn ein trowsus byr llaes?