Miss Elizabeth Davies (33), Pennaeth Ysgol.

Fy enw yw Miss Davies ac rwyf wedi bod yn Bennaeth yma yn Ysgol y Bers ers tro. Mae’n gryn gyfrifoldeb gyda’r holl blant hyn i feddwl amdanyn nhw. Tair ysgol mewn gwirionedd. Un i’r bechgyn. Un i’r merched. Ac yna’r ysgol newydd i fabanod. Nid yw’r flwyddyn hon wedi bod yn hawdd chwaith. Yr holl gnocio a’r taro, adeiladu’r neuadd ar gyfer y rhai bach. Yna nid oedd y desgiau newydd wedi cyrraedd am wythnosau ar ôl pryd y dylent gyrraedd. Y peiriant gwnïo i’r merched, hefyd. Yna, cymaint o’r plant yn colli’r ysgol oherwydd salwch – a’r athrawon hefyd. Y Dwymyn Goch, ydych chi’n gwybod? Mae wedi bod yn anodd. Ond rwy’n bwrw ymlaen – dysgu Gramadeg a Thraethawd, Rhifyddeg a Daearyddiaeth. Ac ar gyfer un o’n gwersi, cytunais y gallai rhai o’r plant hŷn gael taith i Wrecsam i weld yr Arddangosfa Trysorau Celf yno. Cymaint o bethau braf i’w gweld ac roeddent i gyd wedi mwynhau mynd ar y daith gyda’i gilydd o Johnstown – ac roedd y gyrrwr hyd yn oed wedi gadael iddynt fwydo’r ceffyl! Ond roedd y dref mor brysur. Cannoedd o bobl yn cyrraedd ar y trenau. Roedd hynny yn wers ddaearyddiaeth yn ei hun, dysgu am yr holl lefydd ble roedd y peiriannau stêm wedi dod. Ac mewn ychydig fisoedd bydd gennym ein gwasanaeth tram cyntaf yn rhedeg o Johnstown i Wrecsam – maent eisoes wedi gosod y cledrau. O, yr oes fendigedig hon o deithio a dysgu. Maent yn dweud ei fod yn ehangu’r meddwl, rydych yn gwybod.

Beth allwch chi ei ddweud wrthyf am y Bers? Pam ei fod mor boblogaidd? Ac ydych chi’n meddwl y byddech wedi hoffi dod i fy ysgol? A fyddai wedi bod yn wahanol iawn o’ch un chi? Sut fyddech chi wedi cyrraedd yr ysgol yn y dyddiau hynny? Sut oedd cludiant yn wahanol bryd hynny?